Eigenlijk begon het met Spargo

Vandaag las ik op Facebook dat Lilian Day Jackson is gestorven. Voor wie de naam misschien even niks zegt: zij was de zangeres van de band Spargo uit Amsterdam – de stad waar ik op de middelbare school zat. En ineens besefte ik dat mijn eerste geregel en georganiseer met muziek begon bij deze band!

Onze schoolfeesten werden vaak gehouden in Koningszaal van Artis, aangezien de dierentuin zo’n daar beetje schuin aan de overkant van de school lag. Ik weet niet wie er in de feestcommissie zat, maar iemand was zo slim geweest om Spargo te boeken voor ons feest. Bij de aankondiging van het feest kende nog bijna niemand dit bandje en van wat ik begreep, heeft de school gewoon de destijds gangbare gage betaald.

Maar ineens brak de band door met hun hitsingle ‘You and me’. Half Nederland zong en danste mee met die wat slungelige Ellert Driessen en die energieke Lilian Day Jackson. En wij dus ook. Op ons schoolfeest, want daar speelden ze toen ze inmiddels bovenin de hitparade stonden. Wat een perfecte timing! Het was een topfeest. Lees verder onder de foto

Spargojpg

Een paar maanden later was het op school tijd voor de jaarlijkse culturele week. Die organiseerde de school altijd tijdens de eindexamens van de hoogste klassen. Er waren ieder jaar diverse thema’s waarvoor je je kon opgeven, maar leerlingen werden ook vooral aangespoord om zelf mee te werken in de organisatie. Ik was toen 15 of 16 en werd getriggerd door het thema ‘Nederlandse popmuziek'. Dat leek me gaaf om aan mee te werken! Op het programma stonden onder meer een bezoek aan een muziekuitgeverij en auteursrechtenorganisatie BUMA/STEMRA, zoals die toen nog heette. En er moest natuurlijk een ontmoeting met een band worden geregeld. Ik besloot de stoute schoenen aan te trekken en Spargo te benaderen – toen op het hoogtepunt van hun roem. Contactpersoon bleek bassist Jef Nassenstein te zijn, de man met het strikje. “Oh, zijn jullie van dat schoolfeest? Ja, natuurlijk zijn jullie welkom!”, was het spontane antwoord. Het plan was om bij een repetitie in Amsterdam te komen kijken, maar dat wilde met alle agenda’s niet echt lukken. Want ja, het moest natuurlijk wel tijdens de culturele week. “Nou, komen jullie dan maar bij mij thuis”, was de pragmatische oplossing van Jef. Zo kon het dus gebeuren dat ik met een clubje schoolgenoten bij hem op de bank zaten, waar de hele band bij elkaar was gekomen. We mochten alles vragen en iedereen kreeg na afloop nog een mooie kaart mee waarop alle handtekeningen werden gezet. Ik stond buiten en dacht: “Wow, dit was leuk!” Lees door onder de foto

Schooljpg

Toen deze herinnering vandaag bij mij boven borrelde, bedacht ik ineens dat die die culturele week op school eigenlijk het begin is geweest van mijn liefde voor bands en van wat ik nu doe met IRMA REGELT. Dus dankjewel Van der Waals scholengemeenschap (in het pand zit nu het Metis Montessori Lyceum) voor het feit dat jullie cultuur zo stimuleerden. En dankjewel Spargo voor jullie swingende muziek, jullie spontaniteit en de mooie herinnering. En… dankjewel Lilian Day Jackson. I’ll keep my head up to the sky for you.


Head up to the skyjpg